دلم می سوزد از باغی که می سوزد

پاييز

hasty00 — Sat, 31 Oct 2009 09:45:18 GMT

پاييز براي من يه فصل جداگانه است. پادشاه ست توي مسير زندگي. تعجب مي كنم وقتي كسي پاييز را انكار مي‌كند به زبان تبر. ايمان دارم همانطور كه آن شاعر شيرين سخن مي‌گويد پادشاه فصل‌ها ست پاييز. شاعر ديگري هم مي‌گويد پاييز نام مستعار همه فصل هاست. دلم با اين حرف يكي است اما نگاه شاعرش را دوست ندارد. نه نام مستعار بودن اين همه زيبايي به معناي غم واندوه نيست. همانطور كه هرگز اعتقاد نداشتم آسمان همه جا يك رنگ است كه البته مي‌تواند باشد.بستگي دارد ما آسماني كه با خود مي بريم چه رنگي گرفته باشد.... روزها آنقدر شتاب دارند كه مي ترسيدم اين پست به پاييز نرسد كه رسيد.

عجله ای برای پایان قصه های نادر ابراهیمی ندارم. برای همین است که خواندن کتاب هایش ماه ها طول می کشد. نادر ابراهیمی طعم زندگی کردن با کتاب رو به تو می چشه.

تعدادی از عکس هایی که از دریاسر گرفتم رو می تونید اینجا ببینید.

hasty00 — Fri, 02 Oct 2009 17:16:18 GMT

خدايا فاصلت تامن خودت گفتي كه كوتاهه

ازاينجا كه من ايستادم چقدرتا آسمون راهه**

شهسوار، دریا سر- ۲۰۰۰ متر بالاتر از هرچیزی که دل آدم را تیره می کند- پاییز۸۸

جای امنی است برای آنهایی که بغض سفالی دارن. این بالا دست هیچ بدی به آدم نمی رسه. چون نفس کم میاره.

علفزار

با موهای سبز ژولیده در باد

کوه

با موهایِ قهوه ای یک دست

رودخانه

باگیره های سرخ ِماهي

برموهاش

هيچ كدام را نديده

حق دارد نمي خواند

اين پرنده‌ي كوچك

تهران كلاه بزرگي است

كه بر سر زمين گذاشته‌ايم*

اگه سرعت اینترنت می ذاشت قبل از اینکه مونا برزویی آپ کنه این گله رو می نوشتم یا حداقل قبل از اینکه من ببینم. نوشته های مونا برزویی رو بهمون اندازه دوست دارم که ترانه هاشو. حتی گاهی اوقات نوشته هاشو به ترانه هاش ترجیح می دم. هرچند چیزی از هیچ کدومش کم نمی شه.عدل می زنه رو رگ. یه زیبایی های کوچیک زندگی رو که از رو عادت فراموش کردیم یادمون میاره. همین الان می خواستم بنویسم که مونا برزویی بنویس دیدم نوشته اما به اندازه خوردن تکه سنگی به سطح آب. یه لحظه حس کردم صورتم خیس شد اما فقط یه لحظه. این روزها آنقدر تشنه ام که اصلا دلم نمی خواد به برکه بسنده کنم. دلم دریا می خواد.بنابراین بنویس مونا برزویی . حالا که ترانه رو بوسیدی گذاشتی کنار. حداقل غر بزن. گله کن. یه چیزی بگو. عادت نکن به نگفتن. ترانه علیدوستی هم که کلا انقدر مهربونی دید که عطای وبش رو به لقاش بخشید. نه همین الان دیدم، ترانه هم آپ کرده. اما حدیث لرزغلامی اصلا آپ نکرده.

*گروس عبدالملكيان

**پویا بیاتی

من عادتم خیره بشم به جاده

hasty00 — Wed, 23 Sep 2009 19:00:18 GMT

یعنی که مسافرم و دارم می زنم به جاده. یه جاده سبز شمالی.

صدای من در ظلمت شب در آسمان ها پر گیرد

بیا که با تو این دل من سرود شوق از سرگیرد**

توی اتفاقی که افتاده من هیچ نقشی نداشتم. من کسی بودم که می دیدم. دیدم که چند نفر تو یک موقعیت قرار گرفت و هرکدوم از آنها به یک اندازه متضرر شد از لحاظ معنوی بجز یکی از آنها. به راحتی از رودخانه رد شد بدون اینکه حتی دامنش تر شه. بدون اینکه بخواهم صفت خوب و بد به آدم ها که دیدم ، بدم . می گم معامله خدا را با یکی از بنده هاش دیدم. گاهی اوقات تو در موقعیتی قرار می گیری که نمی خواهی و ... دیدم که خدا چشم های همه رو بست.

تومیان ما ندانی که چه می رود نهانی

البته گاهی خود ما هم نمی دانیم که بین ما و او چه می رود نهانی. اما لطفش بیشتر از جرم ماست.

باز گردد عاقبت این در بلی

رونماید یار سیمین بر بلی

صاقهاي سبز چون بند و چمن

جفت گردد ورد و نيلوفر بلي

دامن پر خاك و خاشاك زمين

پر شود از مشك و از عنبر بلي

روز مولانا مبارک***

** "سایه لرزان" شجریان را رو گوش بدید. هدیه خیلی خوبیه برای روز تولدش.

*** هشتم مهر

بزن باران ...

hasty00 — Tue, 15 Sep 2009 10:59:18 GMT

وين حلقه ی بازو را

در گردن مغرورت

خواهم آويخت

گاهی اوقات یه سرج شما را به یه دنیا ناشناخته می برد. یکی از سرچ های امروز منو رسوند به این عکس «نیکول فریدنی» که به یه نقاشی از طبیعت شبیه تا یه عکس. مردی که با دوربین نقاشی می کرد.

باز باران با ترانه

می خورد بر بام خانه

انقدر هست که این بام های سربی و سنگی و آسمان خراش هم بشنون.

...شکر

بعد از فیلم "درباره الی" دلم لک زده بود برای فیلم درست حسابی. بنابراین اگر شما هم دلتون لک زده برای یه فیلم درست و حسابی " بی پولی" رو از دست ندین. علاوه بر نگاه زیبا و سالم کارگردان. باورتون نمی شه که "بهرام رادان" داره بازی می کنه یا خودشه . درباره " بی پولی" خیلی میشه حرف زد که البته سرعت اینترنت اجازه نمی ده.

من توی دانشگاه دوستی داشتم به اسم"ساکار عباسی فرید". کرد و اهل بوکان. از ایران رفتند . اون و مادرش. چند سال پیش. عجیب دلتنگشم و عجیب اینکه مدام توی خوابام. اسمشو را اینجانوشتم شاید این دنیای مجازی باعث بشه یه خبری از هم دیگه بگیریم.راستی ساکار به معنی سپیده است.

پرویز مشکاتیان هم رفت

دل قوی دار که بنیاد بقا محکم از اوست

hasty00 — Fri, 04 Sep 2009 20:40:18 GMT

چنان گرفته ترا بازوانِ پیچکی ام

که گویی از تو جدا نه که با تو من یکی ام

نه آشنایی ام امروزی است با تو همین

که می شناسمت از خواب های کودکی ام*

کلی درباره اینکه چرا ما ایرانی ها اصولا به زبان شعر پناه می بریم و حرف هایمان را در لفافه می گویم افاضه فضل کرده بودیم با رعایت عیب و هنر که اینترنت بازهم نارفیقی کرد. به هر حال با زبان امروزی هم می شود گفت که اینجا شانه ای هست که دلتنگ دلتنگیاشه. اما چه کار باید کرد هنوز یاد نگرفته ایم.

...

...اما مارال نتوانست. ناگهان، صدای گریه اش-انگار که بی سببی- بلند شد؛بلند ِبلند... صدای گریه به ظاهر بی علت مارال، اُبه را به خاموشی کشاند. صحرا سکوت کرد-سراسر ِ صحرا- از این سوی مرز مجعول تا آن سو. ترکمن سکوت کرد تا صدای گریه ی مارال را بشنود؛ اما هیچکس نپرسید که او چرا می گرید. خدا می دانست، طبیعت می دانست، ترکمن می دانست،تاریخ می دانست.**

چقدر دلم بیابان می خواهد.

اعجاز کن،اعجاز کن،اعجاز ابراهیم

اعجاز کن آه ای خلیل الله دوران ها

زمزم بجوشان از گلوی این بیابان ها

من ماندم و بت های شوم ناجوانمردی

ای کاش می شد که تبر در دست برگردی

دلشوره می بارد از این تکرار هاجر وار

شیطان نشو ای مثنوی دست از سرم بردار

این بیت ها مرز شعارو شعر خواهد شد

این بیت های در گلویم مانده ی ناچار

بگذار تا فریاد هایم را برآشوبم

من از مسلمان بودن خود عار دارم،عار

دیشب هزاران کودک از قطحی نان مردند

دارم به خود می پیچم از اندوه این اخبار

من درد دارم،درد دارم،درد ابراهیم

ای کاش روزی بسته می شد راه استغفار…

تا حاجیان در آسمان مکه می دیدند

خیل ِ ابابیل ِ خدا را سنگ در منقار***

به امید ریشه کن شدن ظلم
آمین

*حسین منزوی

**"آتش بدون دود"ج چهارم.نادر ابراهیمی

***حسین غیاثی

hasty00 — Wed, 26 Aug 2009 14:29:18 GMT

من "ارگ بم" و خشت به خشتم متلاشی

تو "نقش جهان" هر وجبت ترمه و کاشی*

حرف هایی ماندنی است که مثل جرقه می آید و می رود و اگر دقیقا زمانی که می آید اینترنت باهات راه نیاد از دستت رفته . مهمترین دلیلی که اینجا آپ نمی شه همینه. الحمدالله آمار رسمی غیر قابل انکار که مدرکش هم هست نشان می دهد که ایران از نظر سرعت اینترنت آخرین جایگاه را به خود اختصاص داده و اونو سفت و دو دستی گرفته که خدا نخواسته، زبانم لال کسی از دستش درنیاورد. این خط این نشون به همین زودی به افغانستان غبطه خواهیم خورد. نگین نگفتین.

دلیل دیگه اینکه انقدر حرف نگفته دارم که نمی دونم باید از کجا شروع کنم ... بنابراین ببخشید.

ماه عزیزی است اگر قدر بدانیم .بنابراین برای همدیگر ارزوهای خوب داشته باشیم. آمین

به کجا چنین شتابان؟

به هرآن کجا که باشد، به جز اين سرا، سرايم

«سفرت به خیر اما تو ودوستی، خدا را

چو از این کویر وحشت به سلامتی گذشتی،

به شکوفه ها، به باران، /برسان سلام مارا»

شفیعی کدکنی از ایران رفت

*از حامدعسکری

و سرزمین دوست داشتنی من

hasty00 — Fri, 31 Jul 2009 14:37:18 GMT

خشک سیمی خشک چوبی خشک پوست ... از کجا می آید این آوای دوست؟

هیچ کس به اندازه من به تو اعتماد نداره حتی خودت و هیچ کس نمی تونه تو رو از من و منو از تو بگیره مگه خودت.

زیرچتر شونه ت تا آخر دنیا قدم می زنم

***

به ترانه علیدوستی و مونابرزویی

سیلی از امواج خوردن عادت هر روزه ی

صخره های ایستاده، صخره های محکم است

***

راستی اگه زندگی فرصت آمدن و فهمیدن باشه وقتش رسیده

چند وقت پیش که تازه عربستان اعلام کرده بود که به دلیل وجود دو زائر مبتلا به آنفولانزای خوکی حج امسال تعطیل می شود یه یادداشت نوشتن مبنی براینکه نرفتن یک ساله حجاج به مکه عاقلانه ترین راه برای جلوگیری از ورود این بیماری به کشور. خیلی از همکارا شروع کردن به انتقاد که نمی شود این مساله را تو روزنامه نوشت و فردا ایراد می گیرن. گفتم والله بالله به پیر به پیغمبر منم جد اندرجد مسلمون بودم از وقتی که یادم میاد واجبو به جا آوردم تا همین امروز.نگفتم که از دین که برگردن. ۶ ماه سفر بیفته عقب تر چی می شه؟ اون وقت همین خدا نمی پرسه شما چرا هیچ وقت از نعمت عقل استفاده نکردین.یادداشت رو نرم و با کلی خواهش و تمنا نوشتم و چاپ شد. خلاصه شد این وضعیت که بر اساس آمار وزارت بهداشت ۱۰ میلیون ایرانی تا ۲ سال دیگر به این بیماری مبتلا می شن. هر چند هنوز هم مسئولان کشور به روی خودشان نمی آورند تا این مساله به یک فاجعه تبدیل بشود. جالب تر اینکه به دلیل آداب و رسومی که ایرانیان دارند از جمله روبوسی، دست دادن و دست کشیدن به حرم و مساجد ایران در عربستان بیشترین تعداد افرا مبتلا به سرما خوردگی و آنفولانزا را داشته است. البته این آمار قبل از رسیدن آنفولانزای خوکی بوده است. حالا فتوای دو تن از مراجع هم که آخرشه؟؟؟؟

اگر دروغ گوها نبودند ما هرگز طعم صداقت را نمی چشیدیم.

. دارم می رم سفر .می خوام چند روزی تو هوای یه دهکده شمالی نفس بکشم. خسته ام از این همه هیاهو.

hasty00 — Sat, 25 Jul 2009 18:59:18 GMT

لعنت به قلمی که امروز به هیچ نمی ارزد نه دردی را می کاهد نه دلی را آرام می کند. هرچند به هیچ نیرزیدن بهتر از فروختن قلم و دروغ نوشتن است. اما مطمئنا قلم های بی خاصیت جزو قلم های سوگند خورده نیستند.

مي‌دانستند دندان برای تبسم نيز هست و
تنها
بردريدند.

□

چند دريا اشک مي‌بايد
تا در عزای اُردواُردو مُرده بگرييم؟

چه مايه نفرت لازم است
تا بر اين دوزخ‌دوزخ نابه‌کاری بشوريم؟
شاملو

hasty00 — Tue, 21 Jul 2009 18:09:18 GMT

سیلی از امواج خوردن عادت هر روزه ی

صخره های ایستاده، صخره های محکم است*

این روزها مزه زندگی چقد قر و قاطیه.

امروز انقدر دور شدم، دور شدم که دیگه خودمو نمی دیدم. اینجای زندگی مزه خوبی نداره . اما ممکن علت از حال و روز درونی آدم باشه نه بیرون. پزشکای داخلی رو برای همین مواقع گذاشتن.

این روزها سرنوشت بدجور مجبورم کرده به انتخاب و اصلا نمی دونم چی درسته و چی غلط. یه لحظه خوبم یه لحظه بد. یه لحظه از یه تصمیم خوشحالم یه لحظه بد حال. اما خوشحالم که اتفاق ها همیشه به اندازه ای که ما فکر می کنیم سخت نیستند.

این روزها چقدر زندگی ها بی بها شده انقدر که کسی تعداد مرده ها را نمی داند و گاهی توی زنده ها دنبالشان می گردد.

این روزها وبلاگ نویس ها سکوت کردند و من نمی دانم قرار است ننوشتن چه چیزی را حل کند. قلم بردارید. سکوت افسردگی می آورد.

این روزها:

تو دو شانه داری و انبوه اندوه مرا

فرش پانصد شانه تبریز هم باشد کم است*

*غزلی از حامد عسکری که کاملش را می توانید در وبلاگ خودش بخوانید

عذر تقصیر

hasty00 — Thu, 16 Jul 2009 19:52:18 GMT

سلام

حال همه ی ما خوب است
ملالی نيست جز گم شدنِ گاه به گاهِ خيالی دور،
که مردم به آن شادمانیِ بی سبب می گويند
با اين همه عمری اگر باقی بود
طوری از کنارِ زندگی می گذرم
که نه زانویِ آهویِ بی جفت بلرزد و
نه اين دلِ ناماندگارِ بی درمان!
به یاد خسرو شکیبایی یادت سبز سبز

یک:می شود نوشت اینجا. نه اینکه نشود.اما اهم و اخص که می کنی می بینی اهم ها را نمی توانی بنویسی. هزار دلیل می توانم بیاورم که بگذار از پایین شروع کنم به نوشتن به اهم ِ اهم شان که رسیدم دستم به زنجیر کشیده می شود همه می دانیم که احتمال گازیده شدن زیاد است. اما چشمان همیشه نمناکتان نمی گذارد به اخص ها بپردازم.

دو: به مرگ عادت کردیم. حالا می فهمم چرا ما ایرانی ها را نوع مرگمان عزت می دهد یا بی عزت می کند.( حداقل اگر بی عزتمان نکند به ما عزت نمی دهد) مسیری که انتخاب می شود انتخابی که می ماند. می شود مرگی شیرین.

سه:به احترام همه آنهایی که پروازشان در آسمان ایران -ارمنستان جاودانه شد. نمی دانم شریک غمشان شدن چقدر بار سنگین رفتن غزیزها و عزیزترین ها را کم می کند. اما شریکمان بدانید. چقدر خوش‌شانسیم که می توانیم بغض رفتنتان را بلند بلند فریاد بزنیم. مردیم این روزها از بس درد شنیدیم و بی صدا گریسیم.

چهارم: من در کشوری زندگی می کنم که در آن اتفاق زیاد می افتد آنقدر زیاد که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده است. برای همین است که از بیشتر اتفاق ها، هیچی خبری نیست.

پنجم: خیلی خوشحالم که به دنیای بعد از مرگ اعتقاد دارم. نه اصلا با اعتقاد من کاری نداشته باشید. خوشحالم که اعتقاد یا بی اعتقادی من در اصل ماجرا دخالتی ندارد و اینکه شاید در دنیای دیگر فرصتی دست داد برای زندگی. اینجا که تنها زنده بودن را تجربه می کنیم.

شش:....................................................................................................

هفت:.........................................................

هشت: ارمنستان براي از دست دادن چهار هموطن در پرواز تهران - ايروان عزاي عمومي اعلام كرده است اما ما در راستاي زدن مشت محكمي بر دهان ياوه گويان از كشته شدن نزديك به 164 هموطن ككمان هم نگزيد تا نشان بدهيم كه تحريم‌ها كوچكترين اثري روي ما ندارد!

نه: به دوستان خبرنگار حوزه ميراث فرهنگي هم انتصاب حميد بقايي را به رياست سازمان ميراث فرهنگي تبريك مي گم.

10:این روزها پناه بردم به قلم "نادر ابراهیمی".

پی.ن:فرشته خانم من واحد "فرشته شناسی" را پاس نکردم اما دلم می خواهد یک انسان خوب باشم.