به اعتماد دستات            میشه پرنده باشم

                    دستام ولی خالیه         چطو میشه رهاشم

                                                             زهراکشوری

 

                            دلم فریاد می خواهد ولی در انزوای خویش

                            چه بی آزار با دیوار نجوا می کنم هرشب

    

حقیقت دارد تو را دوست  دارم در این باران...

.

.

گزارش تصويري خبرگزاري فارس جشنواره هنرهای محیطی در جزیره هرمز.

 بعضی عکس ها حس غریبی به آدم می ده. مث همین عکس

 

       

بازم  دلم پر آشوبه

باز قلبم بد می کوبه

 بگو اشتباه می کنم

بگو  همه چی خوبه

           زهراکشوری

باز نمی دونم  چی شده.اما الان بیشتر هر وقت دیگه آرامش می خوام ازم نگیر. مث یه پرنده زخمی هیچ کاری ازم بر نمیاد. گفتی خاطره نشم نشدی  همه زندگی شدی حالا چرا؟؟ نمی دونم شاید بخاطر این انتظار کشنده است که دارم می کشم. اما کاش می شد همه چیز رو اینجا نوشت و کاش یه  لحظه می شد تو رو دید. چشم ها خیلی حرف دارن. البته خیلی رو به آب می ده شاید باد برات بیاره. دلم می خواد بدونی .

 

درد من از تنهایی نیس

از بی تو بودنه

نیستی که تنهایی

طعنه به روزام می زنه

             زهراکشوری

یه چیز منو اینجا نگه داشته حرمت چشم هاییکه هیچ وقت مستقیم تو چشام نگاه نکرد. همین کافی بود تا تمام خنجرهایی که می خورم و خوب می دونی از کجا رو تحمل کنم.  گفتی برام خاطره نشی. خاطره نشدی زندگی شدی. نخواه بیش از این حرف های دلم رو سر این گذر داد بزنم.تو که شب و روز با منی چرا؟ تو که می دونی و می بینی از پشت این همه فاصله

.

. 

خانم؟؟؟ شما خودتون  واسه خیال بافی بنده ناراحت نکنین. خسته نشدی از این همه مزاحمت

من جشن مي گيرم               اين روز روشنو

گم ميشه فاصله                   مي فهمه حالمو

مي فهمه حالمو                 اين روز رويايي    

من با توام باتو                 تاتو هرلحظه اینجایی

                                        زهراکشوری

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                      

             پست  بالا رو آوردماين پايين. می خوام زمان رو این تاریخ متوقف شه.

.

.

تاكه درگيرتوام                      زيبامو و اساطيري

هزار ويك شب چشماتو      تو از اين قصه مي گيري

*

*‌

      شبي با بارون گريه كردم    همون لحظه صدامّ تو شنيدي

     هزارسال بود، مرده بودم      منو از گورم بيرون كشيدي

 

تو این صفحه گیج می زنم می نویسم و پاک می کنم اما یه کلمه همیشه موندگاره. پاک نمی شه .اگه پاک شه آشفته می شم. اون کلمه تویی. همین. گاهی اوقات دلم می خواد تا صبح بنویسم.اونچه  که تودلم . اما نمی شه از بس این کلمات بی عرضه وبی حس و حالند. خودشونم بکشن کم میارن. کم میارن و حرصمو در میارن. امشب از اون شباس  که دلم می خواد تاصب بنویسم. کم می نویسم تا بین حرف هام گم نشه م. می خوام بدونم کدوم یک ازاین حرف به دلت می شینه....کم آوردم... یادم کن...

.

.

باردلم بيشتر از اونچه نوشتم بود اما باشد براي دلتنگي بعدي كه خيلي  زود به زود مياد سراغم و بدجور امونم مي بره.

 .

.

.